Zijn we vergeten om….

Ons systeem, ons lichaam, onze grijze (en witte) massa werkt extra goed wanneer dingen leuk en/of aangenaam zijn.

Muziek
Het is zoals de uitspraak zegt: het is de toon die de muziek maakt… maar hebben we dat nog wel door? Maken we daar nog gebruik van?

Stil staan
Hebben we (nog) tijd voor onze kinderen thuis en/of in de klas? Staan we voldoende stil bij de druk van onze leerkrachten? Waarderen we onze medewerkers nog voor hún manier van werken of is het kwantiteit boven kwaliteit geworden?

Mensen
Het lijkt er op dat we meer en meer naar het machinaal maken van mensen zijn toegegaan. Alsof het gewoonweg wel handig is als we zwijgen en gewoon ons ding doen. Machines die 24u door kunnen gaan zonder emoties te uiten en voldoende te rusten en natuurlijk ook te genieten. Machines die doen wat ze moeten doen, willen of niet, er is geen geklaag.

Versus machine
Maar hoewel dat dit misschien handig is, vergeten we 1 belangrijk ding… mensen zijn geen machines… en dat is ook direct het aller belangrijkste verschil.

Menselijk
Wanneer gaan we zien dat onze kinderen vol proppen met (steeds meer) kennis (en allemaal dezelfde kennis) niet werkt? Dat onze leerkrachten en ouders de toekomst in handen hebben wat betreft onze kinderen en het met deze ‘machinale’ manier van leerplannen, eindtermen en kijk op ‘iedereen moet hetzelfde kennen/kunnen’ ook de toon wordt gezet voor deze toekomst.
Wanneer gaan we zien dat we niet zonder mensen kunnen in het bedrijfsleven en dat leidinggeven aan mensen veel meer vraagt dan een reeks voorwaarden, regels en een zak met geld?

Kijken
Laten we kijken hoe we in het onderwijs, het bedrijfsleven of eigenlijk ons dagelijks-leven, dingen weer aangenaam kunnen maken. Dat we weer kijken naar mensen die kunnen samen werken met machines… maar geen machines zijn.

Ruimte
Waar ruimte is voor gesprek, emoties, verschil en plezier.

Kwaliteit
Zullen we weer kiezen voor kwaliteit en menselijk contact boven kwantiteit en machinaal-denken?
Zien wat er wél is, waar we goed in zijn, wat ons voordeel als mens is en hoe we het samen aangenaam kunnen maken en goed kunnen benutten? Al beginnen we maar bij 1 keer per dag.

Ja
En ja er zijn al heel veel mensen goed bezig… maar dit is iets wereld-wijd. Dit is iets waar belangen bij betrokken zijn die wij vaak niet eens kunnen (over)zien. Belangen van grote bedrijven en groepen ‘behoeftige’ mensen.

We hebben een keuze…. wat kies jij? #goedvoorbeelddoetgoedvolgen

Oh Oh! Mijn gezicht!

Het blijft een hele uitdaging. Je gezicht in de plooi houden terwijl er van binnen heel wat gaande is.

Helaas
Ik weet niet hoe het met die van jou is… maar mijn gezicht spreekt precies haar eigen taal. Die trekt zich niets aan van voorwaarden, de buitenwereld of etiquetten.

Liefst niet
Op zich past het ook wel bij mij. Ik ben nu eenmaal niet iemand die heel veel dingen verbergt…

Kunst
Toch is het heel soms de kunst om mijn gezicht in de plooi te houden. Bij een grappige opmerking van iemand op straat die je niet kent bijvoorbeeld.

Lukt
Het lukt me soms simpelweg niet… ook niet als ik zelf iets onnozel zeg en anderen dat in eerste instantie niet door hebben.

Zoiets
Voorbeeldje? Zoiets als … in de juwelier staan om je batterij te laten vervangen van je horloge en dan tegen je lief zeggen: ‘Er is bij jou toch ook een schroefje los?’ (natuurlijk bedoelde ik zijn horloge) maar de toon was gezet.

Benieuwd
Ik ben benieuwd wat jullie al hebben meegemaakt waarbij je je gezicht echt niet bij in de plooi kon houden!?!

Hoe dan ook succes en mooie dag!

Waarom?

Waarom is een echt toverwoord. Alleen al bij mezelf, bij onze Kleine filosoof​ , bij de kinderen en volwassenen die ik in mijn werk tegen kom.

Uitleggen waarom geeft een magische (re)actie.

Als ik géén ‘waarom’ uitleg krijg gebeurd er o.a dit:
– geen actie
– geen reactie
– weerstand
– onrust

Gemerkt
Heb je gemerkt hoe weinig mensen uitleg geven aan kinderen waarom ze iets ‘moeten’ doen.

Bijvoorbeeld:
– Leer rekenen, lezen etc.
– Ruim je kamer op
– Trek (deze) kleding aan
– Wees aardig
-…..

In al die dingen kan weerstand zitten of komen als je niet weet waarom.

Hoe?
We vergeten maar al te vaak uitleg te geven en botsen dan op weerstand bij ons kind. Maar laten we eerlijk zijn, als wij opeens een opdracht krijgen zonder het vriendelijk te vragen en uitleg te krijgen… hoe reageren wij dan?

Minder weerstand
Wil je meer medewerking, motivatie en enthousiasme creëren, vertel dan het waarom, het ‘moet’ gewoon nut hebben…. waarom we iets (moeten) doen.

Oh!
En als je zelf niet kunt bedenken waarom iets ‘moet’…. vraag je dan eens af of het wel nuttig is óm het überhaupt te doen 😜.

Het leven van een stiefmoeder…

Het is weer zo ver…
Vanmiddag hoorde ik de deur, het was de oudste en zijn mama… ze kwamen de spullen brengen…

Verhuis
Piano, xbox, laptop(s), schoolboeken, gitaar….
Als ‘onze’ jongens komen is dat altijd een soort van verhuis.

Toen
Toen ik 13 jaar geleden stiefmoeder werd van een jongetje van 4 en een jongetje van 2 (inmiddels bijna 16 en 18) kon ik niet bedenken wat dit allemaal zou geven (zij denk ik ook niet 😉 ). Als je geen stiefouder bent is het bijna niet te begrijpen (denk ik) hoe dat is. Ik probeer er wel eens iets over te delen maar ik snap het als het soms echt moeilijk voor te stellen is.

Vrijdag
Op vrijdag komen en gaan de jongens over het algemeen (hoewel dat, nu ze groter zijn meer en meer flexibel gaat). Ik heb er lang over gedaan om dat gewoon te worden. Inmiddels ben ik er redelijk aan gewend geraakt.

Bedwingen
Zojuist zat ik te luisteren naar de klanken die uit de kamer van de middelste komen. Hij heeft zijn nieuwe gitaar en gaat naast het leren piano spelen ook deze snaren proberen te bedwingen. Het is nog heel wat oefenen maar …. als ik zie met hoeveel passie hij bezig is, zonder dat we maar 1 keer moeten zeggen dat hij ‘moet’ oefenen (ligt ook niet in onze aard)… dan is dat echt een zaligheid om te zien.

Lachen
De oudste brengt soms zo veel mooie verhalen met zich mee. Zijn kijk naar de wereld, steeds helderder (is dat een woord?) zien hoe de wereld er (echt) uit ziet…. is prachtig om van zo dichtbij mee te (mogen) maken.

Wat voel ik trotsheid van binnen als ik denk aan deze 2 gasten!

Nu
Nee, het is niet de makkelijkste manier van samen leven, het is zowel voor hen (als voor papa/mijn lief) als voor mij soms echt niet altijd makkelijk (geweest) maar op momenten als deze voel ik zo intens veel dankbaarheid. En voor mij wegen die (nog altijd) zo veel zwaarder (positief) als alle heftigheid die soms komt kijken bij deze ‘ constructie’ van ‘gezin zijn’ (zo voelt het soms voor mij).
Die klanken, die humor, die wensen en dromen die ze met ons delen…

De komende 7 dagen zijn ze bij ons, ik ben benieuwd wat deze week zal brengen, want inmiddels weet ik, in ons gezin weet je dat nooit. Maar hé, daar worden we flexibel van zullen we maar zeggen 😉 ! #omdenken

Aan alle (stief)ouders in een samengesteld gezin, ik weet wat voor uitdaging het soms kan zijn… maar hoe dan ook!! Yes you can! Vergeet niet om ook de mooie kanten te (blijven) zien, vergeet niet voor jezelf te zorgen, en vergeet soms niet om te vergeven…. niet perse voor de ander maar vooral ook voor jezelf (en de kinderen).

Te veel of te.. (prikkels)

Ergens wist ik het wel maar…. hoopte ik het niet. Nog geen 2 weken bezig en onze Kleine filosoofzit al in de knoop met alle prikkels…

Over of onder?
Het is nog even zoeken want daar waar veel mensen altijd schrijven over Overprikkeling is het bij onze filosoof een mix van over- en onderprikkeling.

Te veel
Ja, soms is het te veel.. te veel tijdsdruk, te veel verwachtingen, te veel uren etc.

Te weinig
Maar toch is het de onderprikkeling (te saai, te veel hetzelfde, manier van aanleren/brengen) wat hem het meeste van zijn melk brengt.

Ontprikkelen
Als kleuter al is dit, zo uit het raam hangen (foto) en de wind door zijn (inmiddels lange) haren laten gaan echt zijn eerste stap om het allemaal te plaatsen. Op deze manier lijkt hij nog maar half zo veel ‘last ‘ te ondervinden van al die onder en over prikkels. Hoewel het natuurlijk belangrijk blijft om te voorkomen in plaats van te moeten genezen.

Zijn manier
Hij heeft het zelf ooit bedacht en ik bewonder hem daar nog altijd voor. Samen praten we nadien over dat wat er scheef zit en kijken we samen naar mogelijkheden.
Het is zo belangrijk dat hij op zijn manier mag ontprikkelen en zelf mag en leert aangeven wat hij denkt/voelt dat er anders kan.

Bespreken
Heb je gemerkt hoe heftig school voor je kind is? Denk dan, naast Overprikkeling ook eens aan Onder prikkeling (onvoldoende juiste prikkels) en bespreek met je kind wat het nodig heeft…..

Ik zeg, ook in huize Kleipas is het tijd om weer eens na te denken. Om te kijken welke mogelijkheden er zijn en wat er nodig is.

Maar tot die tijd wapperen we na school lekker uit….

Mooie (wapper) dag allemaal!

Gewoon een bedenking tijdens mijn wandeling….

Wat maakt dat (steeds meer) mensen er voor kiezen om via mijn Facebookpagina of andere dingen die ik doe ongevraagd ‘ff snel’ reklame te maken voor zichzelf?

Voelen
Los van het denken ben ik ook gaan voelen wat het met me deed. Het grappige was dat ik het vooral wil(de) begrijpen (wat me niet lukte trouwens) maar er verder gevoelsmatig geen last van had (waar ik er vroeger boos om kon worden bijvoorbeeld). Wat ben ik blij dat ik van dit soort dingen niet (meer) wakker lig!

Bij thuiskomst kwam ik deze spreuk tegen…
Bedankt Wilma​ voor deze mooie #spreukvddag

Mooie avond allemaal

Elke ochtend een blog als deze op je tijdlijn? www.Facebook.com/Sandrakleipas

1e- schooldag = lang gezicht

Oh nee!
Met een lang gezicht stond hij op, at hij zijn boterhammen en zaten we 20 minuten in de auto …

Bij aankomst zei hij: jeeeej (met hetzelfde lange gezicht) … ze vieren het zelfs…. dat naar school gaan.

Eerlijk? Mijn hart breekt… is dit zoals het hoort? Hij ‘moet’ nog 9 jaar! En dan te bedenken dat we echt de meest passende (kleinschalige, meedenkende) school hebben gezocht….

De tranen staan me nader dan het lachen…
Maar zo is het ouderschap…. zo stond ik ooit ook.
En wij als ouder zullen er ook dit jaar weer voor hem zijn als hij ons nodig heeft!

Ik geloof in je mijn knappe kanjer!

Vergeet dit schooljaar niet….

Voor sommige (Nederlandse) kinderen is het jaar al weer begonnen. België begint 3 september en stiekem zijn veel leerkrachten (lees ik links en rechts) al weer in de weer om alles klaar te maken voor het nieuwe jaar!

Samenwerking
Graag wil ik je uitnodigen om dit jaar, waar mogelijk, (nog meer) in te zetten op samenwerken. Dit werkt zo veel beter voor kinderen, zeker wanneer alle partijen: school, CLB, externe begeleiding, ouders en kind dit doen (in plaats van allemaal iets apart ondernemen)!

Kind
Vergeet daarbij het kind niet, dat vaak ook heel goed kan aangeven wat het nodig heeft.
Wij als volwassenen denken vaak dat we alles voor hen moeten oplossen. Het zelf-denkend vermogen aanspreken en/of rekening houden met het ritme/tempo van het kind kan juist een grote meerwaarde zijn!

Succes met samen-werken in dit nieuwe school jaar!

Want ook voor kinderen is deze spreuk van toepassing (en voor ouders en voor..)

‘Hoe gelukkiger het kind (en de leerkracht) hoe makkelijker en aangenamer het leren zal gaan!

Maak jij ze al (bewust?)…

Toen onze lieve #kleinefilosoof eergisteren tegen me zei ‘mama gaan we hier nog herinneringen verzamelen?’…. smolt ik.

Plek
We waren op een plek, anders dan anders… een mooie plek, inderdaad echt een voor herinneringen. Ik leerde hem al van jongs af aan dat je herinneringen in je hart en je hoofd kunt bewaren.

Bijzonder
Het voelde zo bijzonder om te horen dat dat voor hem (ook) belangrijk is (geworden).

Soms
Er zijn van die momenten, soms komen ze opeens omhoog, bijvoorbeeld als we samen in bed liggen… dan ‘herbekijken’ we samen herinneringen… Er is niets mooiers dan dat.

Opnieuw
Alles kunnen we opnieuw zien, maar ook voelen en soms zelfs ruiken! Zalig is dat. Het leuke is dat we vaak andere dingen onthouden waardoor je her-bekijk momenten nog meer dementie krijgt, omdat de (in dit geval onze zoon) herinneringen extra aanvullingen krijgen… opeens zie, voel, hoor en ruik je nog meer!

Mocht je dit nog niet doen, dit is echt een aanrader! Een die je kinderen (en jij) nog lang zullen heugen! Waar je het leven en alles wat je meemaakt nog meer door gaat bewonderen.

<3 Succes!