Voelen ….. (incl. ‘Blijf bij jezelf’ Oefening)

Vaak vertellen mensen om mij heen (werk en prive) dat ze het maar lastig vinden dat voelen en gevoelig zijn…

Voelen
Zeker als ze weten dat ik iets met ‘voelen’ doe. (Het klinkt raar als ik het zo terug lees 😂, maar je begrijpt wat ik bedoel)…

Rottig
Ik kan je zeggen dat ik dat herken. Er zijn jaren voorbij gegaan dat ik er alles voor over had om mijn (hoog)gevoeligheid kwijt te raken. Het rottige vond ik vooral het aanvoelen van alles en iedereen dat buiten mij was en waar ik dan vervolgens (voor mijn gevoel) mee opgescheept zat.

Geholpen
Nu deel ik graag iets met je dat voor mij goed werkt en me heeft geholpen hier nóg beter mee om te gaan.

Anders
Juist omdat ik ben gaan ervaren dat het anders kan…. en ik daardoor mijn gevoeligheid zo ben gaan waarderen dat ik het zeker niet meer kwijt zou willen.

Genoeg
Goed, genoeg gepraat, nu de uitleg.

Voelen
– 😲 Begin (weer) met ademen…. neem je tijd… op een rustige plaats…. en adem!

– 😑 Verleg, eenmaal je ademhaling rustig(er) is geworden, nu je aandacht naar IN je lichaam, luister, voel, hoor kijk…. doe dat op jou manier.

< blijf ademen >

– 💡Daar in je lichaam…. is vast een plek (of meerdere plaatsen) die aandacht vragen. Misschien doet het pijn, of gaat je aandacht er naartoe….

< Je mag het aandacht geven…. adem er maar naartoe… (je zult merken dat dat werkt). >

– ❣️ wat ik je vooral wil vragen is…. vraag eens aan je lichaam wat het nodig heeft. Wat wil je lichaam? Waar vraagt het om? Wat heeft het nodig.

– 👜 Reis
Ga met dat antwoord op reis. Probeer het eens uit, ook al is het iets dat je niet echt had verwacht.

Aandacht
Alleen al door aandacht te geven aan je binnenkant (kan in het begin best moeilijk zijn, geef daarom niet op)… zul je merken dat je je aandacht ook op andere momenten makkelijker bij jezelf kunt houden. Daarnaast zul je merken hoe fijn het is om je binnenkant de aandacht te geven die het nodig heeft!

Ja! Jij kunt dit! Iedereen kunt dit!
Yes you Can!

Kind met een sterk karakter

Die momenten dat je andere gezinnen ontmoet en binnen 3 tellen door hebt dat er een sterk karakter tussen zit.

Love it
Daar waar veel ouders er van gruwelen (letterlijke woorden van enkele volwassenen om mij heen) kan ik er enorm van genieten.
Ik hou er van om te kijken wat ze doen, hoe ze het doen en wat een enorme kracht er van die kinderen vandaan komt.

Niet makkelijk wel genieten
Natuurlijk is dat niet altijd makkelijk, weet ik uit ervaring, met 2 sterke karakters in huis (en er zelf één te zijn)…. maar als je durft te genieten van die power…. man, dan gaat er een wereld voor je open.

Het mag
Wat voor mij heel veel heeft geholpen is loslaten hoe ze moeten zijn (oh en loslaten dat dat wat in opvoedingsboeken staat ook daadwerkelijk zou helpen 😂) … Ze moeten niet steeds volgen wat de rest doet, ze moeten niet altijd braaf mee-spelen, ze moeten niet altijd maar volgen wat iedereen zegt. Dit is trouwens iets anders dan maar loslaten en alles mogen…. maar als je mijn lezing volgde…. weet je dat als geen ander!

Maar
Wat ik wel heb getracht is ze te leren… hoe ze hun skills op een aangename manier kunnen gebruiken. Hoe ze kunnen (in)zien hoe het is voor de ander als zij steeds bepalen hoe en wat (bijvoorbeeld). Respect voor die ander en begrijpen/begrip kunnen tonen is een belangrijke eigenschap die hen eveneens ver zal brengen (ook later).

Uitleg
Aansluitend heb ik geprobeerd uit te leggen dat niet iedereen zo goed voor zichzelf kan opkomen als zij dat doen. Het gaf ze het inzicht om ook goed op te letten en steeds meer te kijken en vragen naar de wensen en ideeën van de minder extraverte mensen om hen heen.

En ook hierin is natuurlijk het ‘goed voorbeeld doet goed volgen princiepe van toepassing.

Trots
Tot nu toe durf ik te zeggen dat ik onze sterke karakters een uitdaging vond maar het niet anders had gewild. Er zijn heel veel dingen die wel goed werken (en heel veel dingen ook niet) en dat is bij kinderen zonder sterk karakter niet anders.

Buitenwereld
De buitenwereld zal altijd 1001 idee hebben over hoe het (eigenlijk) zou moet maar ik ben intens blij dat ik al 13 jaar mijn plusmoeder- en 9 jaar mijn moeder (buik)gevoel volg hierin. Het heeft me ver gebracht.

Geleerd
Naast dat leerde ik door hen mezelf nog beter kennen…
Zij hebben mij geleerd waarom ik deed wat ik deed (en doe wat ik doe.) Zij hebben me laten zien hoe sterk mijn karakter is en dat ik daar trots op mag zijn.
Net zo trots alsdat ik ben op hen en zij op zichzelf.

Heb jij…
Als jij een sterk karakter in huis hebt, vergeet dan niet het positieve te (blijven) zien. Ga eens stil staan en kijk. Zie wat ze later kunnen met deze stevigheid, die kracht, ook al vraagt de wereld nu van kinderen om vooral te luisteren. Heb je al eens bedacht hoe je die stevigheid, die kracht, power, drive en kennis kunt behouden zonder steeds te straffen en/of te (willen) corrigeren?

Vraag je af wat voor volwassene je kind straks zal worden, hou dat voor ogen en vergeet niet te genieten!

Daar keek ik raar van op?!

😂😂😂😂 #kleinefilosoof momenten 😂😂😂😂
Dat moment dat je je beelddenkende zoon hebt gevraagd om de pakjes korrels (hagelslag) op het bovenste schap in het koelkast te leggen…

😅 Klein koelkastje hier in ons prachtige Sloveense appartement en je ze vervolgens terug vindt in het vriesvak.

💪🏻 Hij heeft gelijk, het is het bovenste schap…. maar ik keek wel even raar op 👀 😂

Inzicht-tekening

Voorafgaande aan de tekst… was er deze tekening…. getekend tijdens zonsopkomst (zie Instagram voor beelden achter de schermen (Sandra in haar hoody)

Dankbaar voor alle lagen, alle inzichten, alle generaties vrouwen achter mij 🙏🏻

Wat als Instanties…. 😥😂? –

Ik kan heel verdrietig worden als ik uitzichtloze situaties lijk te zien. Gezinnen die afhankelijk zijn van instanties en waarbij je ziet dat er daar beslissingen genomen worden of dingen gedaan worden waar een weldenkend mens van te voren weet dat het ‘opnieuw in hetzelfde rondje fietsen is’ of gewoonweg niet zal werken.

😢 Huilen of lachen 😂
Soms vraag ik me af of ik daarbij zou moeten huilen of juist heel hard zou moeten lachen… hoewel het eigenlijk helemaal niet om te lachen is natuurlijk.

Jaren
De laatste jaren heb ik zowel in Nederland als in België een aantal gezinnen mogen begeleiden die te maken hadden met (vaak verschillende of 1 hele grote) ‘instanties’ die om bovenstaande ‘categorie’ vielen. De overeenkomsten zijn schrikbarend… en soms in mijn ogen ernstig te noemen.

Samenwerken
Een van de belangrijkste dingen die ik zag/zie is dat er niet of nauwelijks wordt samengewerkt… ofdat er iemand zo helder is om te investeren (want geld de verkeerde kant op smijten is een van de overlappende patronen) in een onpartijdig persoon die alle ‘instanties’ en betrokkenen ‘bij de les’, de afspraken en elkaar houdt. Want laten we eerlijk zijn, het volgende en meest bekende patroon is de aversie voor samenwerken en het vinger wijzen ten koste van, wat ik zag, het gezin en de vorderingen en vooral naar elkaar.

Opruimen
Aan een van de betrokken kinderen (kinderen zien alles) heb ik het zo uitgelegd:
Deze mensen zijn aan het proberen om met allemaal een kamer op te ruimen (soms al jaren) maar het blijft één grote rommel. Bijvoorbeeld omdat iedereen nam weer nieuwe dingen/ ideeën meeneemt, een ander idee heeft hoe hij moet ‘opruimen’ maar dit niet deelt (of gewoon start) met de andere mensen in de kamer en niemand overlegt wat waar kan ‘liggen’, wat er weg mag en dat allemaal met ‘dingen’ en ‘spullen’ van iemand anders (het betrokken gezin).

Wel💡
Nu ben ik voorstander van zien wat er WÉL kan. Ik scheef dit stuk niet om te zeuren en met een vingertje te wijzen maar in de hoop dat het bij mensen (en instanties?) lichtjes doet branden (al is het er maar 1). Ik geloof namelijk (nog) in lichtjes… ;)💡

Overzicht
De grootste meerwaarde in alle trajecten was het behouden en uitleggen van het overzicht.
Welk overzicht?
– wat is er nodig?
– wie is er betrokken
– wat willen de instanties (en is dit echt nodig?)?
– wat wil/kan het gezin (wat vaak over het hoofd gezien wordt) en wat is daar voor nodig
-wat is er NIET meer nodig….
Etc.

Uitzoomen
Ik ben steeds samen met het gezin en later met alle andere partijen gaan uitzoomen. Wat een opluchting, ruimte en rust kan dat geven. Om daarna (waar nodig) weer te kunnen inzoomen.

Visueel
En door het visueel te maken van dit alles krijg je extra informatie (dat wat vaak door alle individuele initiatieven niet gezien lijkt te worden) en betrokkenheid van het gezin (dat toch vaak al, de moed had opgegeven) en de instanties.

Doel
Ik heb mezelf dus een doel gegeven om meer van dat soort dingen te doen. En merk dat ook de instanties me daarin beter weten te vinden.
Mocht je dit zelf interessant vinden…. en ook iets willen ondernemen aan (dat wat ik noem) ‘instantie trajecten’…. deel ik graag wat ervaringen die ik op deed.

Nummer 1
Gisteren vroeg een van de betrokken partijen (wat me inspireerde tot deze ochtend- post) me wat het moeilijkste is aan dit soort trajecten.
Ik ben begonnen met: Laten we het gezin weer op nummer 1 zetten.

Luisteren en samenwerken
De kunst, in mijn beleving is om goed te blijven communiceren ( = vooral luisteren om te begrijpen) en te blijven werken vanuit verbindend (communicatie) leiderschap waardoor er kan worden samengewerkt.

Web
Daarnaast is het belangrijkst, blijf uit het ‘web’… ga als externe niet mee in bestaande patronen/systemen maar durf ze te benoemen en er buiten te blijven . Dit zodat je geen onderdeel wordt van bestaand geharrewar.

Overzicht
Wat voor mij het beste werkt is naast dit alles, visueel overzicht te maken. Het brengt mensen echt bij elkaar, geeft extra inzicht en rust.

Uitzicht
Dit alles zorgt er voor dat er weer een lichtpuntje 💡 is aan het einde van de tunnel van het gezin wat mensen activeert en motiveert.

Yes we Can!
Ook in dit soort dingen… stiekem hou ik er wel van… (het denkwerk en ‘eind’ resultaat)

Zomaar een kijkje in mijn kookpotten!

Loyaliteit

Rustig zitten en opeens merken dat je vragen hebt in jezelf over loyaliteit.
Het overkwam mij gister tijdens het tekenen.

Dat gevoel
Waarbij ik heel goed kan voelen dat ik in mijn contacten en samenwerkingen nog bewuster wil kiezen voor verbinding voor mijn ‘innerlijke ja’…. en niet omdat het goed zou zijn volgens mijn hoofd of ‘voor de zaak’.

Samen- werken
Voel je hoe samen- zijn en samen -werken wereldwijd in vraag wordt gesteld? Ik vind het zalig om daar in mee te laveren, te groeien, te voelen, te zien, ervaren en delen.

Voel jij het ook?
De intensiteit van loyaliteit is hierin zo heerlijk voelbaar. Loyaal zijn aan jezelf…. wat wil jij? Kun je voelen wat klopt…. durf je nee te zeggen om je ja te kunnen volgen?
Ook al zegt je hoofd dat iets (dat wat voelt als een nee) misschien een betere/slimmere keuze is?!

Ja
Het is niet altijd makkelijk om te voelen en daadwerkelijk te volgen wat een ja is…. loyaal te zijn aan jezelf en echt echt echt te doen waar je naar verlangt …

Zullen we…
Zullen we, als het voor jou klopt 😜, afspreken (en vooral ook met onszelf) dat we steeds vaker onze innerlijke ja volgen? Dat we de durf (gaan) hebben om te voelen wat er nodig is om je verlangens waar te maken en dus op jezelf te vertrouwen?

Okay! Deal!!!! Oh, en laat me, als je wilt, weten hoe het gaat…

Wat je kan helpen? Print bijvoorbeeld dit #innerpeople tekeningetje uit en hang het op een plaats waar je vaak (voorbij) komt… hij herinnert je aan de loyaliteit in en aan jezelf!!!!

Heel veel succes! Yes you can!

Vakantie Schrik

Zal ik eerlijk zijn?
Ik heb een beetje schrik, schrik voor het nieuwe schooljaar.
Ik hou zo enorm van de zomervakantie, ik geniet er zo van.

Schrik
De schrik heeft vooral te maken met de hoeveelheid. Ik ben van mening dat het echt (te) veel is… al die uren school al dat huiswerk.

Daarom heb ik schrik…

Storm
Het voelt als een storm die in me raast, hoe dichter we bij het einde van de vakantie komen hoe harder de storm gaat razen.

Door
Ik zal er doorheen ‘moeten’…. en neem deze quote in mijn achterhoofd mee…. hopelijk maakt deze storm ruimte om straks samen met de #kleinefilosoof en de 2 grote jongen ook weer te kunnen genieten van het schooljaar… ik hoop het… echt waar.

Donderdag sloot ik mijn praktijk….

En hoe…
mijn dag begon met een zalig sterk karakter. Zijn ouders vroegen tips, we werkte samen maar man wat een zalig intelligent ventje, met dito ouders… die gaat er komen (en zijn ouders ook!) 🐘

Rock it
Daarna zag ik een aankomend collega, ze wilde sparren…. en nam een duikvlucht! Man she is gonna rock it! Ook een sterk karakter… maar helemaal klaar om de eerste stappen te makken in hét vak! 🤟🏻

Afsluiter
Om daarna 1,5u te spreken over Eclairekes 😂 (soort koffiekoeken hier in België) nee grapje… ook hier mocht ik ouders verbinden met nieuwe tools en inzichten!

Zalig!

Maar nu is het tijd om de praktijk echt te sluiten om op vakantie te gaan (boefjes doe geen moeite, mijn schoonouders passen op huis en praktijk).

Tijd voor vakantie met het gezin, in het zuiden, de natuur en met elkaar!

Om mijn batterijen even terug op te laden voor het nieuwe (school)jaar!

Behandelen….

Don’t treat people as bad as they are, treat them as good as you are…

Behandel mensen niet zo ….. als ze zijn, behandel ze zo goed als jij bent…

(Officieel is de vertaling ‘slecht’ maar ik geloof niet in slechte mensen)